Standaard pagina

Aan deze pagina wordt nog gewerkt. Even geduld.

 

Op zaterdag 6 maart 1954 werd mijn overopa Jacobus Paulus Visser 100 jaar. Naar aanleiding hiervan verscheen er een artikel in een plaatselijke krant.

J. Visser in Nijenholtpade wordt honderd jaar

De heer J.P. Visser te Nijenholtpade is er blijkbaar niet zo heel erg van onder de indruk dat hij volgende week (11 maart) 100 jaar wordt. Hij vond het maar “een entien” als hij er op terugziet. Hij zit wat in zijn stoel bij het raam in het huis van zijn zoon en lacht met zijn wit gebaarde gezicht tegen de bezoekers. Soms neemt hij deel aan het gesprek of hij vertelt over vroeger, toen hij nog schipper was.

Als het mooi weer is, gaat de oude heer Visser een eindje kuieren. Dat gaat nog best, want hij is heel gezond, al loopt hij nog wat moeilijk sinds hij twee jaar geleden z’n heup brak. Maar: “ met zijn beide stokjes krummelt ie de weg nog wel een eintien ut”,vertelt zijn schoondochter. En hij heeft er een vreselijke hekel aan als het lelijk weer is.

De dag is lang, van des morgens negen tot des avonds acht, als je niet meer kunt lezen en je geestelijk nog zo helder bent. Het geheugen van de bijna honderdjarige is tenminste nog prima. Dat bleek toen er een brief arriveerde van de weduwe Ketellapper uit Enschede. “Een brief voor u uit Enschede heit”, zei zijn schoondochter, “Van een vrouw Ketellapper, weet u wie dat is? “Jawel,” zei de oude heer prompt, “dat is Trijntje Putting, een vroeger meisje van me”.

Dat was 74 jaar geleden. Mevrouw Ketellapper, die nu ook al 98 is, wist het nog even goed als de heer Visser. Zij had van haar zuster in Nijenholtpade gehoord, dat haar vroegere aanbidder 100 jaar zou worden en daarom had zij hem nog maar eens geschreven om hem te feliciteren. De oude heer lacht hartelijk als zijn schoondochter beweert hem vast te houden als mevrouw Ketellapper nog eens naar Nijenholtpade komt logeren. Zijn gevoel voor humor is nog in beste conditie.

Het feest wordt volgende week niet bij de familie Visser thuis gevierd; zij zouden niet weten wat zij moesten beginnen met al die kinderen, klein- en achterkleinkinderen. Acht van de negen kinderen zijn nog in leven, er zijn minstens 30 kleinkinderen en wel een twintigtal achterkleinkinderen. Bovendien zal het dorp ook wel van zijn belangstelling blijk geven.

De receptie wordt dan ook gegeven in café Veurman. De heer Visser zal deze gebeurtenis wel even philosophische bekijken als hij het hele leven bekijkt. Maar wij wensen hem toch, met de Weduwe Ketellapper dat hij er nog een paar jaar van mag profiteren.

Drie maanden na dit interview is Jacobus Paulus Visser overleden.

(Foto 20 opa met de baard)

Onderschrift Jacobus Paulus Visser 100 jaar en drie maanden

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

05.10 | 19:09

Arjen, Gaarne kontakt via eigen e-mail adres

...
17.09 | 12:23

Aukje, wat leuk zeg dit allemaal terug te zien.
Mijn complimenten ook voor mij leuke herinnering aan die goede oude tijd.
Groetjes Menno Hoffenaar.

...
05.06 | 21:24

goedenavond, heeft u misschien ook info over kapitein Willem Boot van raderstoomboot Prins Willem van Oranje (de eerste, dat was nog een raderstoomboot)

...
20.05 | 10:31

heb vanmorgen annie en ischa gezien op tv,GEWELDIG!!!!!!!!!!!!!!!!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE