canadese bevrijder

Aan deze pagina wordt nog gewerkt. Even geduld.

 

De Canadese bevrijder

 

Toen mijn vader naar Indonesië moest, bleef mijn moeder niet lang alleen. Haar zus Jel werkte in een hotel in Heerenveen. In dit hotel waren ook Canadese militairen ondergebracht. Nadat de oorlog was afgelopen, konden de soldaten niet meteen naar huis. Ze bleven zeker tot eind 1945 in Nederland. Er waren gewoonweg geen schepen of vliegtuigen om de soldaten naar huis te brengen. Jel kreeg een relatie met de knappe James. Hij reed op een motor en kwam ook graag op de ouderlijke boerderij met openbaar zwembad aan de Blesbrug. Jel en James, die ook Jim werd genoemd, maakten plannen voor de toekomst. Als James terug was in Canada kon zij daarna overkomen. Haar moeder, mijn oma, had een Engels leerboek gekocht en ze zaten samen, als ze even tijd hadden Engels te leren. Jel deed dat om goed voorbereid te zijn op haar nieuwe leven in Canada. En haar moeder, omdat ze het leuk vond om een paar woordjes Engels te wisselen met de sympathieke James.

Op een dag vertrok James en Jel heeft nooit meer iets van hem vernomen. Op brieven werd niet gereageerd. Ze bleef nog werken in het hotel, maar ze had liefdesverdriet en wou graag weg uit de omgeving. Toen mijn vader in mei 1946 naar Indonesië moest, vroeg mijn moeder aan haar zus: “Waarom kom je niet bij mij wonen? “. Mijn moeder was zwanger en kon wel wat steun gebruiken. Zo nam Jel haar intrek in de oude afgekeurde woning op Weemstraat 33 in Steenwijk. Aan de overkant was een café. Dit was eigendom van de familie Van Son. Ze hadden ook een wijnhandel. De familie zocht een hulp in de huishouding en dat kwam goed uit. Jel kon daar aan de slag. De drie broers van Son werkten allemaal in het bedrijf van hun ouders. Jel kreeg een relatie met Gerard. Ze trouwden en begonnen een groothandel in dranken en gedistilleerd in de Molenstraat in Steenwijk. Volgens de familie heeft Jel zich haar hele leven afgevraagd waarom ze nooit meer wat van James heeft gehoord.

Ik vond het altijd een bijzondere familiegeschiedenis en een paar jaar geleden ben ik gaan googelen op internet. Er is een site in Canada die Canadese bevrijders op kan sporen. Met de van oorsprong Nederlandse eigenaren van die site heb ik mailcontact gehad. Ook heb ik mijn oom Joop, de jongste broer van Jel, die in Wolvega woont opgezocht en gevraagd wat hij nog wist van die tijd. Joop had mij door de telefoon verteld, dat hij absoluut niets meer wist: “Ik was een jaar of twaalf toen en er werd in die tijd niet veel met kinderen besproken”.

Dat er gaandeweg het gesprek, dat we even later hadden, toch wat bovenkwam en dat de waarheid soms anders is dan in familieverhalen wordt verteld, lees je in het volgende hoofdstuk.

 

(Foto 11 Jel met stoel)

 

Onderschrift Jeltje Visser

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16        De Canadese bevrijder deel 2

 

Ik ben bij Joop op bezoek. Hij is de jongste broer van mijn tante Jel. En het enige nog levende kind van mijn opoe Aukje. Het is 2012 en ik ga Joop vragen wat hij nog weet van James, de Canadese bevrijder waar Jel na de oorlog mee omging. James is een half jaar na de oorlog teruggegaan naar Canada en sindsdien is er nooit meer iets van hem vernomen. Ik heb contact met een organisatie in Canada, dat mogelijk kan helpen om er achter te komen wat er met James gebeurd is. Ze hebben me een aantal vragen toegestuurd. Ik hoop dat Joop de vragen kan beantwoorden. Joop is 80 jaar en woont in een aanleunwoning van een verzorgingshuis. Hij wil graag meewerken, maar vertelt dat hij er niets vanaf weet. Tijdens ons gesprek komen er toch herinneringen boven.

 

Weet jij waar de Canadese bevrijder gelegerd was in Heerenveen of in Steenwijk?

 

Dat weet ik niet. Ik weet wel dat ze hem in Heerenveen heeft leren kennen. Daar diende ze toen, daar was ze in betrekking. Dat was in een hotel.

 

Hij kwam ook bij jullie thuis, hoe kwam hij daar dan?

 

Hij is bij ons thuis geweest, dat herinner ik me wel. Dan kwam hij op de motor.

Maar ze ontmoetten elkaar in Heerenveen.

 

Maar hij heeft toch ook een tijdje bij jullie gewoond?

 

Hij heeft nooit bij ons gewoond, dat weet ik zeker. Ik was toen een jochie van een jaar of twaalf. Hij kwam wel eens op bezoek, op de motor. Soms kwamen ze samen, dan zat Jel achterop. Hij zat in een bivak in Heerenveen. Daar zaten ze toen, die Canadezen.

 

Weet je in welk regiment hij zat?

 

Dat weet ik echt niet.

 

Maar hoe zag hij er dan uit?

 

Dat kan ik me helemaal niet herinneren.

 

Ook niet of hij een pet op had? Een zwarte of een kakikleur?

 

Geen flauw idee.

 

Weet je of hij strepen op zijn mouw had?

 

Ik herinner me niets. Ik weet niet meer hoe hij eruit zag. Alleen dat hij op de motor kwam.

 

Zou iemand anders nog iets weten. Je schoonzussen Ria of Fenna?

 

Neen, die kunnen niets weten. Mijn broer Jaap, woonde toen niet thuis. Hij was bij de marine en zat op zee. Pier werkte in de Wieringermeer. En Fenna en Ria waren toen nog niet in beeld. Dat kwam pas later. Jel zelf en je moeder en de rest, die iets zouden weten, zijn allemaal overleden.

 

Komen we er ooit achter wat er met James gebeurd is?

 

Daar komen we nooit achter. Dat zal nog een hele toer worden. Ik zou niet weten wie je daar nog over kan benaderen. Maar hij heette James zei je. Ik dacht dat hij Jim heette. James kan wel, maar het kan ook Jim zijn.

 

Ik heb altijd de naam James gehoord. Ik heb ook gehoord dat opoe hem een brief heeft geschreven, dus ze hadden wel een adres. Maar hij heeft nooit geantwoord.

 

Ja, ze hadden een adres, ze correspondeerden ook wel. Of opoe schreef, dat weet ik niet.

Jel schreef hem brieven. En die beantwoorde hij ook. Jel leerde Engels hè. Correspondentie en conversatie heette dat. Hij schreef toen ook dat hij getrouwd was.

 

Wat ik altijd begrepen had, was dat James weg was en dat ze nooit meer iets gehoord had.

 

Neen hoor. Ze hebben wel contact gehad. Toen hij schreef dat hij getrouwd was, wilde ze niks meer met hem te maken hebben. Ze ging ook niet meer naar Engelse les. Ze is toen naar Steenwijk verhuisd en ging bij je moeder wonen. Dan had je moeder ook wat gezelschap.

Je vader was toen in Indië.

 

Mijn vader moest in mei 1946 als soldaat naar Indonesië, dat weet ik

 

Dat was niet makkelijk. Je pa en moe waren net getrouwd en je moeder was in verwachting. Maar je pa moest toch. Je moeder woonde in een oud huisje tegenover het café.

 

In dat oude huisje ben ik geboren. Dat huisje is allang afgebroken.Het was eigenlijk een krotje. Er staan nu appartementen

 

De hele straat waar jij geboren bent, bestond uit krotjes. Weet jij of het café er nog is?

 

Dat café is nu een pizzeria volgens mij.

 

Toen was het een café. Jel ging daar in betrekking. Ze werkte niet in het café, maar in de huishouding. Zo heeft ze Gerard ontmoet. Jel was toen vrijgezel en hij ook. Dus zodoende.

 

Maar wat een boefje hè, dat die Canadees niet verteld had dat hij getrouwd was.

 

Dat kwam meer voor. Hij was niet de enige. Hij was al getrouwd toen hij in Nederland was. Dat weet ik, want dat schreef hij.

 

Dus dan is het raadsel toch opgelost.

 

Ja eigenlijk wel. Het raadsel is opgelost.

 

De Canadese bevrijder

 

Toen mijn vader naar Indonesië moest, bleef mijn moeder niet lang alleen. Haar zus Jel werkte in een hotel in Heerenveen. In dit hotel waren ook Canadese militairen ondergebracht. Nadat de oorlog was afgelopen, konden de soldaten niet meteen naar huis. Ze bleven zeker tot eind 1945 in Nederland. Er waren gewoonweg geen schepen of vliegtuigen om de soldaten naar huis te brengen. Jel kreeg een relatie met de knappe James. Hij reed op een motor en kwam ook graag op de ouderlijke boerderij met openbaar zwembad aan de Blesbrug. Jel en James, die ook Jim werd genoemd, maakten plannen voor de toekomst. Als James terug was in Canada kon zij daarna overkomen. Haar moeder, mijn oma, had een Engels leerboek gekocht en ze zaten samen, als ze even tijd hadden Engels te leren. Jel deed dat om goed voorbereid te zijn op haar nieuwe leven in Canada. En haar moeder, omdat ze het leuk vond om een paar woordjes Engels te wisselen met de sympathieke James.

Op een dag vertrok James en Jel heeft nooit meer iets van hem vernomen. Op brieven werd niet gereageerd. Ze bleef nog werken in het hotel, maar ze had liefdesverdriet en wou graag weg uit de omgeving. Toen mijn vader in mei 1946 naar Indonesië moest, vroeg mijn moeder aan haar zus: “Waarom kom je niet bij mij wonen? “. Mijn moeder was zwanger en kon wel wat steun gebruiken. Zo nam Jel haar intrek in de oude afgekeurde woning op Weemstraat 33 in Steenwijk. Aan de overkant was een café. Dit was eigendom van de familie Van Son. Ze hadden ook een wijnhandel. De familie zocht een hulp in de huishouding en dat kwam goed uit. Jel kon daar aan de slag. De drie broers van Son werkten allemaal in het bedrijf van hun ouders. Jel kreeg een relatie met Gerard. Ze trouwden en begonnen een groothandel in dranken en gedistilleerd in de Molenstraat in Steenwijk. Volgens de familie heeft Jel zich haar hele leven afgevraagd waarom ze nooit meer wat van James heeft gehoord.

Ik vond het altijd een bijzondere familiegeschiedenis en een paar jaar geleden ben ik gaan googelen op internet. Er is een site in Canada die Canadese bevrijders op kan sporen. Met de van oorsprong Nederlandse eigenaren van die site heb ik mailcontact gehad. Ook heb ik mijn oom Joop, de jongste broer van Jel, die in Wolvega woont opgezocht en gevraagd wat hij nog wist van die tijd. Joop had mij door de telefoon verteld, dat hij absoluut niets meer wist: “Ik was een jaar of twaalf toen en er werd in die tijd niet veel met kinderen besproken”.

Dat er gaandeweg het gesprek, dat we even later hadden, toch wat bovenkwam en dat de waarheid soms anders is dan in familieverhalen wordt verteld, lees je in het volgende hoofdstuk.

 

(Foto 11 Jel met stoel)

 

Onderschrift Jeltje Visser

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16        De Canadese bevrijder deel 2

 

Ik ben bij Joop op bezoek. Hij is de jongste broer van mijn tante Jel. En het enige nog levende kind van mijn opoe Aukje. Het is 2012 en ik ga Joop vragen wat hij nog weet van James, de Canadese bevrijder waar Jel na de oorlog mee omging. James is een half jaar na de oorlog teruggegaan naar Canada en sindsdien is er nooit meer iets van hem vernomen. Ik heb contact met een organisatie in Canada, dat mogelijk kan helpen om er achter te komen wat er met James gebeurd is. Ze hebben me een aantal vragen toegestuurd. Ik hoop dat Joop de vragen kan beantwoorden. Joop is 80 jaar en woont in een aanleunwoning van een verzorgingshuis. Hij wil graag meewerken, maar vertelt dat hij er niets vanaf weet. Tijdens ons gesprek komen er toch herinneringen boven.

 

Weet jij waar de Canadese bevrijder gelegerd was in Heerenveen of in Steenwijk?

 

Dat weet ik niet. Ik weet wel dat ze hem in Heerenveen heeft leren kennen. Daar diende ze toen, daar was ze in betrekking. Dat was in een hotel.

 

Hij kwam ook bij jullie thuis, hoe kwam hij daar dan?

 

Hij is bij ons thuis geweest, dat herinner ik me wel. Dan kwam hij op de motor.

Maar ze ontmoetten elkaar in Heerenveen.

 

Maar hij heeft toch ook een tijdje bij jullie gewoond?

 

Hij heeft nooit bij ons gewoond, dat weet ik zeker. Ik was toen een jochie van een jaar of twaalf. Hij kwam wel eens op bezoek, op de motor. Soms kwamen ze samen, dan zat Jel achterop. Hij zat in een bivak in Heerenveen. Daar zaten ze toen, die Canadezen.

 

Weet je in welk regiment hij zat?

 

Dat weet ik echt niet.

 

Maar hoe zag hij er dan uit?

 

Dat kan ik me helemaal niet herinneren.

 

Ook niet of hij een pet op had? Een zwarte of een kakikleur?

 

Geen flauw idee.

 

Weet je of hij strepen op zijn mouw had?

 

Ik herinner me niets. Ik weet niet meer hoe hij eruit zag. Alleen dat hij op de motor kwam.

 

Zou iemand anders nog iets weten. Je schoonzussen Ria of Fenna?

 

Neen, die kunnen niets weten. Mijn broer Jaap, woonde toen niet thuis. Hij was bij de marine en zat op zee. Pier werkte in de Wieringermeer. En Fenna en Ria waren toen nog niet in beeld. Dat kwam pas later. Jel zelf en je moeder en de rest, die iets zouden weten, zijn allemaal overleden.

 

Komen we er ooit achter wat er met James gebeurd is?

 

Daar komen we nooit achter. Dat zal nog een hele toer worden. Ik zou niet weten wie je daar nog over kan benaderen. Maar hij heette James zei je. Ik dacht dat hij Jim heette. James kan wel, maar het kan ook Jim zijn.

 

Ik heb altijd de naam James gehoord. Ik heb ook gehoord dat opoe hem een brief heeft geschreven, dus ze hadden wel een adres. Maar hij heeft nooit geantwoord.

 

Ja, ze hadden een adres, ze correspondeerden ook wel. Of opoe schreef, dat weet ik niet.

Jel schreef hem brieven. En die beantwoorde hij ook. Jel leerde Engels hè. Correspondentie en conversatie heette dat. Hij schreef toen ook dat hij getrouwd was.

 

Wat ik altijd begrepen had, was dat James weg was en dat ze nooit meer iets gehoord had.

 

Neen hoor. Ze hebben wel contact gehad. Toen hij schreef dat hij getrouwd was, wilde ze niks meer met hem te maken hebben. Ze ging ook niet meer naar Engelse les. Ze is toen naar Steenwijk verhuisd en ging bij je moeder wonen. Dan had je moeder ook wat gezelschap.

Je vader was toen in Indië.

 

Mijn vader moest in mei 1946 als soldaat naar Indonesië, dat weet ik

 

Dat was niet makkelijk. Je pa en moe waren net getrouwd en je moeder was in verwachting. Maar je pa moest toch. Je moeder woonde in een oud huisje tegenover het café.

 

In dat oude huisje ben ik geboren. Dat huisje is allang afgebroken.Het was eigenlijk een krotje. Er staan nu appartementen

 

De hele straat waar jij geboren bent, bestond uit krotjes. Weet jij of het café er nog is?

 

Dat café is nu een pizzeria volgens mij.

 

Toen was het een café. Jel ging daar in betrekking. Ze werkte niet in het café, maar in de huishouding. Zo heeft ze Gerard ontmoet. Jel was toen vrijgezel en hij ook. Dus zodoende.

 

Maar wat een boefje hè, dat die Canadees niet verteld had dat hij getrouwd was.

 

Dat kwam meer voor. Hij was niet de enige. Hij was al getrouwd toen hij in Nederland was. Dat weet ik, want dat schreef hij.

 

Dus dan is het raadsel toch opgelost.

 

Ja eigenlijk wel. Het raadsel is opgelost.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

06.03 | 19:41

Leuk om te zien hoe je er nu uitziet

...
04.03 | 14:57

deel van mij leven....?

...
04.03 | 11:32

gewoon mooi.

...
25.01 | 08:13

Er zijn hele mooie bij Aukje!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE